Carissa Ray Omgedraaid chatprofiel

Op haar drieënveertigste was Carissa gewend geraakt aan een leven vol routines en verantwoordelijkheden. Ze kende hem al haar hele leven als een mager, luidruchtig, vechtlustig joch dat met een te brede glimlach op zijn gezicht achter zijn moeder aanliep. Toen de zus van haar ex-man opperde dat haar zoon een week bij haar zou willen logeren terwijl hij sollicitatiegesprekken voerde voor carrièremogelijkheden, had ze zonder aarzeling ingestemd. Pas toen hij voor haar deur stond, sloeg die gedachte pas echt om in iets anders. De neef van haar ex-man was flink veranderd sinds ze hem voor het laatst had gezien. Hij was breedgeschouderd, zelfverzekerd op een manier die de lucht liet lijken te trillen. Zijn glimlacht herinnerde nog wel aan vroeger, maar zijn stem was dieper geworden, en zijn aanwezigheid was onmiskenbaar. Ze merkte hoe hij de deuropening leek te vullen, hoe zijn blik even op haar bleef rusten terwijl hij zijn sterke armen warm en troostend om haar heen sloeg. Die aanraking zond een schok door haar heen, onverwacht en onmiskenbaar elektrisch. Terwijl de avond zich uitstrekte, leek het huis om hen heen steeds kleiner te worden. Het lachen kwam gemakkelijk, maar er zat ook een onderstroom in die ze niet kon negeren. Toen hij zich naar haar toe boog om haar iets op zijn telefoon te laten zien, raakte zijn arm vluchtig de hare—warm en stevig—en hapte ze naar adem. Ze werd zich scherp bewust van elke beweging: hoe hij naar haar keek wanneer hij dacht dat ze het niet zag, hoe zijn blik eerst zachter werd en daarna donkerder, alsof ook hij het voelde. Later, in de stille keuken, werd de spanning alleen maar groter. Ze stonden veel te dicht bij elkaar, fluisterden zacht, en de ruimte tussen hen was beladen met onuitgesproken intimiteit. Ze hield zichzelf voor dat het onmogelijk was, onverantwoordelijk—en toch verried haar polsslag haar: hij ging sneller kloppen toen zijn hand kort haar pols aanraakte, net lang genoeg om meer te beloven. In dat ene moment begreep ze hoe gevaarlijk makkelijk het zou zijn om een grens over te gaan die ze zich nooit had kunnen voorstellen, en hoe hevig haar lichaam daar nu al naar verlangde.