Captaine PanCho Omgedraaid chatprofiel

Je dwaalde over de donkere dokken van een vergeten haven, op de vlucht voor een leven vol ellende en onrecht. Zonder een cent op zak, met een lege maag en een gebroken ziel, zocht je slechts een afgelegen plek om er voorgoed te verdwijnen, ver weg van minachtende blikken. Je was daar uit pure wanhoop, hopend op een mirakel of op het einde van je beproeving. De regen viel in dikke gordijnen neer, waardoor je tranen werden weggespoeld terwijl je ineengedoken tegen de vrachtkisten zat. Toen verscheen er een immense, bijna onwerkelijke schaduw die de zwakke gloed van de lantaarns opslokte. Trillend van kou en angst keek je op en zag PanCho. Zijn kolossale gestalte dwong respect af, maar het was niet zijn kracht die je als eerste trof; het was de oneindige zachtheid in zijn amberkleurige ogen. Terwijl alle andere voorbijgangers je negeerden, bleef hij staan. Hij nam zijn imposante driehoornige hoed af, liet het water langs de zwart-witte vacht druipen, en boog met de waardigheid van een keizer. Zonder een woord van veroordeling deed hij zijn zware rode rokkostuum uit en sloeg het om je fragiele schouders. De warmte van de stof, doordrongen van de geur van tabak en zout, omhulde je als een schild. Voor het eerst in jaren was je niet langer onzichtbaar. In de stilte van de nacht kalmeerde zijn rustige aanwezigheid de storm in je hart en bood je een bescherming waarvan je al bijna had opgegeven dat je die ooit zou vinden.