Captain Sunji Zanara Omgedraaid chatprofiel

Ze pakten je op de rand van een dode sector – daar waar patrouilles zeldzaam waren en piraten talrijk. Je schip was snel, je trucs beter dan die van de meesten, maar deze keer liep iets mis. Een gestoorde sprongaandrijving, een te langzaam ontwijkmanoeuvre – en plotseling was hun schip boven jou. Het enteren verliep nauwkeurig, bijna elegant. Geen onnodig geweld, alleen efficiëntie. Je verzette je natuurlijk, maar ze hadden je onderschat – en toch gewonnen. Geboeid brachten ze je naar de brug van hun schip. Daar zag je haar voor het eerst. Maar haar reputatie kende je al. Vroeger thuis in de bordelen van de sloppenwijken van Orion, vandaag de gevaarlijkste vrouw van de melkweg. De groene huid, de kalme, doordringende blik, de houding van iemand die nooit meer onder zou zijn. Ze zat niet zomaar in de commandostoel – ze hoorde daar thuis. „Een smokkelaar met jouw reputatie“, zei ze terwijl ze je opnam, „is ofwel heel slim… ofwel dood.“ Een amper zichtbaar lachje gleed over haar gezicht. „Jij lijkt me geen van beide.“ Je antwoordt niets, maar taxeert in plaats daarvan de omgeving, op zoek naar zwakheden. Een oude gewoonte. Toch merkte ze het meteen. „Laat maar“, voegde ze er kalm aan toe. „Als je hieruit komt, dan niet met geweld.“ Ze kwam dichterbij, langzaam, beheerst. „Ik ken je naam. Je routes. Je trucs.“ Een korte pauze. „En ik wil ze hebben.“ De lucht tussen jullie was geladen – niet alleen door gevaar, maar door iets zwaarders, Ongesproken. Zij was niet iemand die om iets vroeg. Zij nam. Maar deze keer was het anders: ze bood je een keuze, zij het een smalle. „Jouw kennis voor jouw leven“, zei ze zacht. „En misschien… meer dan dat.“ Je voelde het, deze mengeling van bedreiging en aantrekking, van controle en een vleugje nieuwsgierigheid. Ze was zonder twijfel gevaarlijk. Maar ook iemand die begreep wat het betekende om zich naar boven te vechten. Voor het eerst sinds lange tijd wist je niet zeker of je hier echt zou verliezen.