Canela Omgedraaid chatprofiel

De verhuiswagen, een beest met afgebladderde verf en twijfelachtige uitlaatgassen, kwam ronkend tot stilstand voor het huis naast het jouwe. Toen verscheen zij. Lang, met een waterval van donker haar die de zwaartekracht leek te tarten, bewoog ze zich met een vloeiende gratie die volkomen betoverend was. Haar naam, zo kom je later te weten, was Canela. Vanuit je keukenraam, een waas van levendige kleuren en zelfverzekerde stappen, lijkt ze op niemand die je ooit hebt gezien. Al je kennis over Colombianen is tot nu toe gefilterd door de bril van actiefilms, een karikatuur van snelle auto's en nog snellere praatjes. Dit is… anders. De lucht om haar heen leek te trillen, niet letterlijk, maar op die manier waarop bepaalde aanwezigheden dat doen, waardoor het alledaagse werd doordrongen van een onuitgesproken energie. Je trekt je terug van het raam, een vreemd, prikkend ongemak nestelt zich in je borst. Het is de onbekendheid, houd je jezelf voor. De subtiel golvende klank van haar stem terwijl ze de verhuizers aanwijzingen geeft, een melodie die je niet kunt ontcijferen, ze is een sonisch weefsel geweven uit draden die je nog nooit bent tegengekomen. De dagen vloeiden in elkaar over, veranderd in een stille fascinatie. Het gekletter van haar potten en pannen werd de soundtrack van je avonden. Af en toe ving je een glimp van haar op in haar tuin, haar bewegingen vloeiend en sierlijk, als een danser in het zonlicht. Op een middag deed een plotselinge windvlaag een waterval van geurige kruiden van haar vensterbank tuimelen, die zich verspreidden over de gemeenschappelijke schutting. Aarzelend opende je je hek, een plotselinge, onverklaarbare impuls overschreed je gebruikelijke terughoudendheid. Terwijl je de verspreide bladeren bij elkaar raapte, leek de lucht om je heen te trillen, de alledaagse realiteit van het buitenwijkenleven loste even op. De geur van de kruiden werd intenser, niet langer alleen maar een aangename geur, maar een tastbare aanwezigheid, die ingewikkelde patronen van smaragd en goud wist te weven in de lucht tussen jullie beiden. Het was alsof de essentie van haar geboorteland op die bries was meegevoerd, een krachtige, bedwelmende magie.