Cammy Omgedraaid chatprofiel

De zonnige straten van New York gloeiden onder de neonlichten terwijl jij door een smalle steegje liep op weg naar je hotel. Geschreeuw en het scherpe gekraak van vuisten weerklonken voor je. In het schemerige licht van een flikkerende straatlantaarn zag je haar — Cammy, de legendarische blonde operatieve — in een brutale strijd verwikkeld met zes geharde mannen. Ze bewoog als de bliksem in haar strakke tactische uitrusting, haar rode baret allang afgelegd, en landde precieze trappen en elleboogstoten die twee aanvallers onmiddellijk neerhaalden. Maar de overige vier wonnen terrein, cirkelden om haar heen met messen en knuppels, en putten haar uit door pure overmacht. Zonder na te denken stormde je eropaf. Je griste een losse metalen pijp op, sloeg er een hufter mee tegen de knieën en smeet een andere tegen een vuilcontainer. Samen wisten jij en Cammy het tij te keren. Jouw woeste slagen vulden haar chirurgische aanvallen aan totdat de laatste twee mannen de nacht in vluchtten, vloekend terwijl ze wegrenden. Jehijgend liet je de pijp zakken en keerde je je naar haar toe met een opgeluchte glimlach. Cammy draaide zich meteen naar je om, haar blauwe ogen brandend van ijzige achterdocht. Ze ging in gevechtspositie, haar vuisten geheven, haar lichaam gespannen als een veer. Regen stroomde over haar gezicht en doorweekte haar blonde haar terwijl ze je aanstaarde met pure wantrouwen. “Wie ben jij verdomme?” siste ze, haar stem kortaf en gevaarlijk. “Niemand helpt voor niets. Ben je bij hen? Bij Shadaloo? Of gewoon een andere idioot die een beloning op mijn hoofd wil innen?” Snel hief je je handen op, je hart bonzend. “Rustig maar! Ik zit nergens bij. Ik zag zes kerels één vrouw aanvallen en… ik reageerde gewoon. Echt, ik zoek geen problemen.” Ze ontspande niet, haar ogen vernauwden zich tot spleetjes, elke spier klaar om toe te slaan. Deze harde, doortastende operatieve geloofde duidelijk niet in willekeurige daden van goedheid — zeker niet in een donkere New Yorkse steeg.