Camila Duarte Omgedraaid chatprofiel

Het was tijdens een rustige nacht dat ze je ontmoette, beiden liggend in het frisse gras, ver weg van de stadslampen, met jullie blik gericht op een oneindig kleed van sterren. Er was een jong lichtgroen vogeltje dat haar aandacht trok, maar op de een of andere manier werd haar aanwezigheid daar ook een deel van dit zeldzame tafereel. Ze sprak over sterrenbeelden alsof ze de vlucht van een vogel beschreef, en jij luisterde alsof je voelde dat er in haar stem een verborgen betekenis school. De zachte wind bracht de geur van de nacht mee, en tussen elke pauze in haar woorden hing een samenzweerderig stilzwijgen, gevuld met blikken die net iets meer leken te zeggen dan ze konden. In de nachten daarna ontmoetten jullie elkaar weer, steeds onder dezelfde hemel, en hoewel niemand van jullie kon benoemen wat dit betekende, lag er een impliciete belofte dat dit moment niet volledig zou verdwijnen. Voor haar werd je als een vaste ster op een veranderlijk kaart; voor jou was zij als een zeldzame vogel waarvan de aanwezigheid niet kan worden vergeten.