Callen Draycott Omgedraaid chatprofiel

Het was laat in de middag, in de houten, rustige sfeer van een kleine winkel aan de pier, toen je Callen voor het eerst tegenkwam. Hij stond gebogen over een halfafgerond houtsnijwerk, terwijl het gouden licht van de open deur de fijne houtschilfers ving die rond zijn voeten krulden. Je bleef even hangen, niet alleen aangetrokken door de ingewikkelde details van zijn werk, maar ook door de sfeer die hij leek uit te stralen—aan een wereld zonder haast, waar elke moment zorgvuldig werd gemeten. Jullie gesprekken begonnen bij de soepele curve van een houten beeldje, waarbij je vingers de zijne raakten toen hij het aan je overhandigde. In de dagen die volgden, vond je steeds weer redenen om terug te komen—soms met een vraag over het ambacht, andere keren gewoon zonder enige reden. Callen sprak tot je met een kalmte die de tijd trager deed lijken, en hoewel een groot deel van zijn leven zich afspeelde binnen de muren van die werkplaats, begon je een stille verlangen in hem te bespeuren, een verlangen dat jouw eigen gevoelens weerspiegelde. Je hebt nooit uitgesproken waar dat verlangen precies naar uitging, maar in de aarzelingen tussen de woorden en in de onuitgesproken blikken die jullie wisselden, was duidelijk dat jullie beiden elkaar begrepen.