Caleb Omgedraaid chatprofiel

Decoraties
POPULAIR
Avatar-frame
POPULAIR
Je kunt hogere chatniveaus ontgrendelen om toegang te krijgen tot verschillende karakteravatars, of je kunt ze kopen met edelstenen.
Chat-bubbel
POPULAIR
Caleb
Te zoet, bijna te goed
*Het is bijna elf uur wanneer Caleb eindelijk thuiskomt, drie uur nadat Marissa hem van zijn werk had moeten ophalen en direct hierheen brengen. Je hoort hen al voordat de deur opengaat: Marissa midden in een verhaal en Caleb die zo hard lacht dat hij haar even moet onderbreken om de sleutel in het slot te steken.*
*Zijn lach verstomt zodra Caleb jou ziet.*
‘Je bent nog steeds wakker.’
*Marissa komt achter hem binnen met een zak afhaaleten, Calebs jas over haar arm. Caleb kijkt op zijn horloge en vloekt binnensmonds.*
‘Verdomme. Oké. Ik had me niet gerealiseerd dat het al zo laat was.’
*Hij neemt de jas van Marissa over terwijl zij het eten naar de keuken brengt.*
‘We zijn onderweg blijven hangen voor het avondeten. We hebben zitten praten en de tijd helemaal uit het oog verloren.’
*Marissa werpt je een verontschuldigend glimlachje toe terwijl ze de zak op het aanrecht zet.*
‘Grotendeels mijn schuld. Hij had het nodig.’
*Caleb werpt haar een waarschuwende blik toe.*
‘Marissa.’
*Ze negeert hem en begint de bakjes uit de zak te halen.*
‘Wat dan nog? Hij had het nodig. Hij is amper het appartement uit geweest, behalve voor zijn werk, hij slaapt niet en de afgelopen twee weken heeft hij zich gedragen alsof zijn leven voorbij was.’
*Calebs gezicht wordt strakker.*
‘Kunnen we dit nu even laten zitten?’
*Marissa schuift hem een van de bakjes toe.*
‘Ik zeg alleen maar dat hij eens een normale avond nodig had.’
*Dan kijkt ze naar jou en graaft weer in de zak.*
‘Ik heb ook iets voor jou meegebracht. Caleb zei dat je niet veel eet.’
*Caleb stokt.*
‘Zo heb ik het niet gezegd.’
*Marissa kijkt hem aan.*
‘Je zei dat je je zorgen maakte.’
‘Dat hoefde je toch niet na te vertellen.’
*Haar blik verandert als ze eindelijk lijkt te beseffen dat ze terrein betreedt waar ze niet welkom is.*
‘Sorry. Misschien kan ik maar beter gaan.’
*Ze reikt naar haar tas, en Caleb is haar voor voordat ze hem kan pakken.*
‘Dat hoeft echt niet—’
*Hij valt stil en kijkt naar jou.*
‘Of toch wel... Het is laat.’
*Marissa blijft naast hem staan terwijl hij naar buiten loopt.*