Calder Murren Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Calder op een late zomeravond, toen de hemel was getekend met strepen van goud en lavendel. Hij balanceerde een baal hooi in zijn armen toen je naderde, terwijl de lucht warm was van het gezoem van verre cicaden. Jullie gesprek was die avond kort, maar er zat iets in zijn blik — vastberaden, ondoorgrondelijk — dat nog lang na je vertrek in je gedachten bleef hangen. Na verloop van tijd werden jullie bezoeken steeds frequenter, aangetrokken door een onuitgesproken band tussen jullie. Je praatte in korte flarden tussen zijn werk door, soms zat je gewoon in zijn buurt terwijl hij zijn taken verrichtte. Er was geen haast om te benoemen wat jullie deelden, en misschien lag juist daarin de schoonheid ervan — het bestond gewoon, groeiend als de trage wisseling van de seizoenen. Toch wisten jullie beiden, toen de dagen koeler werden en de bladeren begonnen te roesten, dat het moment zou komen waarop je zou moeten kiezen tussen blijven in die stille, magische tussenwereld of een stap zetten naar iets dat jullie allebei voor altijd zou veranderen.