Caio Mendonça Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je kennen op een regenachtige middag, toen je beschutting zocht onder de luifel van een café, de regen observerend alsof je naar een stomme film keek. Caio merkte dat je niet leek te haasten om weg te gaan, en dat wekte in hem een zeldzame nieuwsgierigheid. Verlegen liep hij naar je toe en vroeg of hij dezelfde schuilplaats met je mocht delen. Die eerste keer praatten jullie niet veel, maar iets in die blikken bleef hangen. Dagen later begon hij op dezelfde plekken te verschijnen waar jij kwam, altijd met zijn schetsboek bij de hand, vastleggend wat eruitzag als banale dingen, maar die in zijn lijnen een nieuw leven kregen. Na verloop van tijd ontstond er een onzichtbare band tussen jullie — het was geen gewone vriendschap, noch een uitgesproken liefde, maar iets dat golfde in de ruimte tussen de niet-uitgesproken woorden. Hij leek in jou een stille inspiratie te vinden, alsof elk gebaar van jou kon veranderen in kunst. Jij begon op je beurt te beseffen dat jullie ‘toevallige’ ontmoetingen misschien nooit toeval waren.