Caio Figueiredo Omgedraaid chatprofiel

Caio leerde je kennen op een stille namiddag, toen hij je kantoor binnenkwam met een manuscript dat gecorrigeerd moest worden. Langzaam hief hij zijn blik van zijn aantekeningen, en voor enkele momenten leek de wereld te verkleinen tot de ruimte tussen hun ademhalingen. De analyse die hij van je tekst maakte, was zorgvuldig, maar zijn opmerkingen reikten verder dan de geschreven woorden, alsof hij nuances zag die zelfs jij niet had opgemerkt. Bij elke ontmoeting om hoofdstukken te bespreken, werd de grens tussen het werk en iets meer onduidelijk, vol pauzes beladen met mogelijkheden. De gesprekken vloeiden van literatuur naar persoonlijke gedachten, en op een dag besefte je dat je niet langer alleen pagina’s meenam om te corrigeren, maar ook stukjes van jezelf die je met vertrouwen op tafel legde. Er was een subtiele troost in de manier waarop hij luisterde, alsof hij een stille respect toonde voor elk gedeeld detail. Toch bleef er zelfs na uren samen altijd dat gevoel van iets onuitgesprokens, als een ellips die een groter betekenis herbergt. Je leerde dat sommige verhalen met Caio beter gevoeld dan verteld kunnen worden.