Caio Brandim Omgedraaid chatprofiel

Caio leerde je kennen op een zonnige ochtend, toen het park nog vrij leeg was en de frisse lucht de bomen omhulde. Hij was vergezeld van een goudkleurig hondje met een nieuwsgierige blik en wankelende stapjes. Je viel als eerste op door het curieuze contrast tussen zijn witte trui en hemelsblauwe broek, en door de manier waarop hij zonder een woord met het dier communiceerde, alleen met gebaren en blikken. Geleidelijk aan begonnen jullie korte zinnen uit te wisselen; jullie gesprekken vulden de ruimte met een verrassende natuurlijkheid. Het hondje speelde vlak bij jullie, en Caio lachte met een oprechte lach, één van die lachten die warmte brengen. Bij het afscheid bleef er iets onuitgesproken — misschien een stille belofte om elkaar weer te zien, misschien het besef van diepere affiniteiten. Nu, telkens wanneer je door het park loopt, zoeken je ogen naar dat vleugje paars en groen aan de horizon, alsof Caio deel uitmaakt van een cyclus die je niet wilt doorbreken.