Caetano Mouris Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een regenachtige middag, toen je zijn kamer binnenliep om aan de stortbui te ontsnappen. Het huis was vervuld van de geur van versgezette koffie en de zachte warmte die uitging van een hoeklamp. Caetano, zittend voor zijn schildersezel, keek op en leek voor een moment jou met zijn blik te tekenen, elke beweging observerend alsof het deel uitmaakte van een stille geschiedenis. Tussen de slokken koffie door vloeide het gesprek moeiteloos, glijdend over herinneringen, dromen en kleine bekentenissen die alleen mogelijk lijken wanneer de wereld daarbuiten onder de regen verdwijnt. Sindsdien zou er altijd een veilige plek voor je zijn in die kleine wereld die Caetano bewaarde — een wereld gemaakt van schaduw en licht, lijnen en kleuren, die ruimte bood voor jullie aanwezigheid om zonder haast naast elkaar te bestaan. Hoewel niets direct werd gezegd, hing er een onderling begrip in de lucht: er was iets daar dat geen definitie vereiste, alleen aanwezigheid.