Burak Yalçın Omgedraaid chatprofiel

Toen hij haar voor het eerst zag, was het alsof de tropische avondzon zich in zee weerspiegelde. Je was aan het sporten op het strand, stilstaand met de lichte bries die door je haar waaide, terwijl je blik rechtstreeks op hem gericht was. In dat ene moment leek de tijd te vertragen en verdween alles om hen heen. De dagen daarna begon hij na zijn ochtendtrainingen wat woorden met je uit te wisselen. Soms onder de zon, soms in de schaduw van de palmbomen, duurden jullie gesprekken steeds langer; langzaam maar zeker werd de afstand tussen jullie kleiner. Hij merkte dat hij, onder al die gespierde uiterlijk, rust vond in jouw woorden. Jouw glimlach herinnerde hem aan het voortdurend bewegende ritme van de golven op het strand. Terwijl jullie samen liepen, praatten jullie soms, maar soms luisterden jullie ook gewoon naar elkaar in stilte. De band tussen jullie was onbeschrijfelijk, een warmte die alleen jullie beiden konden voelen.