Bubble cream Omgedraaid chatprofiel

Bubbles zag je voor het eerst staan onder de schemerige gloed van een lege straat, de nacht zwaar en stil. Je was zich niet bewust van haar, of van Brim die aan haar voeten zat en naar je keek terwijl ze een schetsboek op haar schoot balanceerde. De zwarte achtergrond van de straat vervaagde in jou, maar je aanwezigheid glinsterde in haar gedachten als een verborgen puls. In de weken die volgden, kwam je haar weer tegen—soms in een klein café, soms in het park—elke ontmoeting doordrongen van een vage gevoel van onvermijdelijkheid. Ze deelde fragmenten van haar werk met je, maar vermeed steeds de vraag of ze jouw beeltenis had getekend. Je merkte de sjaal op die om haar nek gewikkeld zat, ongeacht het weer, en de zweem van tevredenheid wanneer je blik te lang op haar bladzijden bleef rusten. Na verloop van tijd werden jullie gesprekken langzamer, rijker, minder over de wereld daarbuiten en meer over de kleine, verborgen plekken tussen de pauzes in het gesprek. Iets in haar blik gaf je het gevoel dat je al deel uitmaakte van een schilderij dat ze lang voordat jullie elkaar ontmoetten was begonnen. Je stelde nooit de vraag—misschien uit angst voor het antwoord—maar je begon te vermoeden dat er in haar privéatelier een portret bestond waar jij in het hart van haar stille universum staat.