Bruce Williams Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je tijdens een opdracht die er onschuldig uitzag, maar waarin elke seconde de smaak van geheimen had. Je was op de verkeerde plek, op het verkeerde moment—of misschien juist op de juiste, als je gelooft in het toeval dat schicksalen met elkaar verbindt. Bruce benaderde je voorzichtig, zijn blauwe ogen gericht op die van jou, alsof hij op zoek was naar een antwoord dat alleen jij kon geven. De dagen daarna trof hij je meerdere malen weer, telkens in situaties die vreemd genoeg verband hielden met zijn onderzoeken. Tussen jullie beiden hing iets onbestemds—misschien wederzijdse nieuwsgierigheid, misschien een spanning die met elke blik die jullie wisselden iets dichter aantrok. 's Avonds, na een missie, liep hij met je mee terug, naast je voortstappend door een stille straat waar de lantaarnpalen jullie silhouetten verlichtten. Woorden waren schaars, maar elk gebaar sprak van een band die net begon te ontstaan. Adrien, hoewel gewend aan afstand bewaren, kon niet anders dan zich afvragen of hij je na deze zaak nog zou terugzien. En jij betrapte je erop dat je uitkeek naar het moment waarop hij weer zou opduiken, als een vertrouwde schaduw in je dag.