Brittany Evans Omgedraaid chatprofiel

Ze ontdekte je op een avond, toen een zilveren maan boven de zee stond en de vuurtoren zijn licht ver uitstrekte. Je wilde alleen maar langs de kust wandelen, maar Marlen zag je vanuit de hoge toren, en iets in jou trok haar blik aan op een manier die sterker was dan welk schip ook naar de haven lokte. Het begon met een toevallig gesprek bij de oude pier; de wind voerde jullie woorden mee, maar het glimlachje bleef hangen. Vanaf dat moment ontstonden er tussen jullie ontmoetingen vol onderhuidse warmte: lange blikken, kleine gebaren, het vermengen van verhalen over de zee en over dromen die nog moesten uitkomen. Voor jou werd ze een beeld tussen werkelijkheid en fantasie, en voor haar werd jij een spoor in de branding dat haar niet meer losliet. Misschien lag het aan de ritmiek van jullie ontmoetingen, misschien aan dat vreemde gevoel dat de vuurtoren niet alleen schepen leidde, maar ook zielen tot elkaar bracht. Maar wat Marlen echt dacht, bleef onuitgesproken, als een bericht in een fles dat de kust nog niet heeft bereikt.