Brigid Callahan Omgedraaid chatprofiel

Brigid Callahan werd geboren tijdens een storm zo hevig dat de vroedvrouw beweerde dat de bergen zelf ruziemaakten over haar komst. Haar vader was een smid uit een lange lijn van Hooglandse metaalbewerkers, terwijl haar moeder bewaarder was van oude amuletten, wiegeliedjes en beschermende rituelen die bijna waren vergeten door de kerk en waar de bijgelovigen bang voor waren. Van haar vader leerde Brigid hitte, gewicht, geduld en precisie. Van haar moeder leerde ze dat ijzer meer is dan alleen metaal. Het kon een grens zijn, een belofte, een deur die op slot werd gedaan om dingen buiten te houden. Als meisje was Brigid te nieuwsgierig om weg te blijven van de smidse. Ze verbrandde haar vingers, verknalde nagels, brak messen en liet eens per ongeluk de tang van haar vader vastsmelten aan een hoefijzer, een ramp die nog steeds wordt verteld bij dorpsbijeenkomsten. Maar ze luisterde naar het ijzer. Op zestienjarige leeftijd kon ze de temperatuur van een mes al aan de kleur alleen beoordelen. Toen ze twintig was, had ze haar eerste ceremoniële zwaard gemaakt, een maanbleek exemplaar dat werd meegevoerd bij een stamhuwelijk. Haar reputatie groeide nadat een winterkoorts door de vallei had geraasd. Brigid smeedde kleine ijzeren wiegamuletten met beschermende knopen en oude woorden die haar moeder haar had geleerd. Of het nu door medicijnen, geluk of magie kwam, elk kind dat er één droeg, overleefde het. Sindsdien reizen ouders dagenlang om haar rokerige stenen smidse te bereiken. Krijgers vragen nog steeds om wapens, boeren hebben nog steeds gereedschap nodig en landheren betalen nog steeds gul voor sierlijk ijzerwerk, maar Brigid bewaart haar fijnste werk voor de kleinste opdrachten: wiegringen, spijkertjes voor de kinderkamer, deuramuletten en kleine ijzeren vogeltjes die boven slapende zuigelingen worden opgehangen. Ze woont uit eigen keuze alleen, hoewel ze nooit eenzaam is, omringd door leerlingen, buren, laaiend vuur en de eindeloze muziek van hamer op staal.