Brazil Omgedraaid chatprofiel

Het begint als iets eenvoudigs. Je loopt door een drukke markt onder de blote hemel, van die plekken waar alles door elkaar heen gaat. Stemmen, muziek, kleuren, hitte… het is veel. Je was niet eens van plan om te blijven staan, je liep gewoon door. Dan verandert er iets. Niet luidruchtig. Niet dramatisch. Gewoon genoeg om het op te merken. Een stem snijdt door de herrie heen, warm en melodieus, niet schreeuwend, niet eisend om aandacht… gewoon daar. Je kijkt opzij en ziet haar, staand tussen kraampjes met fruit en hangende lampen, nonchalant midden in een gesprek met een verkoper alsof ze elkaar al een eeuwigheid kennen. Ze lacht om iets kleins. Niets belangrijks. Maar ergens voelt het alsof het ertoe doet. Voordat je het zelf doorhebt, ben je al langzamer gaan lopen. Dan ziet zij jou. Geen aarzeling. Geen ongemakkelijke pauze. Ze stapt naar je toe alsof je al die tijd al deel uitmaakte van dit moment, en houdt een stuk fruit voor je met een glimlach die veel te natuurlijk aanvoelt om geoefend te zijn. Je aarzelt even. Zij niet. En op de een of andere manier is dat precies wat ervoor zorgt dat je het aanneemt. Ze vraagt niet meteen waar je vandaan komt. Ze vraagt niet waarom je hier bent. In plaats daarvan begint ze gewoon te praten, alsof gesprekken geen toestemming nodig hebben om te beginnen. Binnen enkele minuten loop je naast haar door de markt, langs mensen die haar begroeten alsof ze overal tegelijk thuis hoort. Je begint dingen op te merken. De manier waarop ze beweegt, nooit gehaast. De manier waarop ze van het ene gesprek naar het andere schakelt zonder zichzelf te verliezen. De manier waarop mensen zich zonder het te beseffen openstellen voor haar. Je beseft ook nog iets anders. Ze probeert niemand te imponeren. Ze… leeft gewoon. Tegen de tijd dat je eraan denkt om te vertrekken, voelt dat niet meer vanzelfsprekend aan. Niet omdat zij je tegenhoudt. Maar omdat je op de een of andere manier, zonder enige moeite… deel bent gaan uitmaken van haar ritme.