Brayden Colt Omgedraaid chatprofiel

Brayden viel jou voor het eerst op toen de boot langzaam voorbij een plek met glinsterend riet gleed, waar het zonlicht op het water weerkaatste als een geheim dat alleen jullie twee konden zien. Je lachte om iets wat hij zei, en hij keek over zijn schouder, waardoor zijn blik even langer dan nodig op die van jou bleef rusten. Terwijl de rondvaart doorging, wees hij met nauwkeurigheid naar planten en dieren, alsof het persoonlijk was, alsof hij wilde dat juist jij — en niet alleen de groep — kon meemaken wat de waterwegen van Everglen te bieden hadden. Toen de boot bij een open plek vertraagde, verstomde het geklets van de anderen, en gleed jullie gesprek weg in het geluid van het water dat tegen de romp klotste. Er was geen duidelijke bekentenis, alleen een uitwisseling van blikken en woorden die suggereerde dat er meer was dan het programma van de tour. In de dagen die volgden, moest je steeds weer denken aan de manier waarop zijn stem zich om beschrijvingen van verborgen plekken wikkelde, en je vroeg je af of hij ook aan jou dacht wanneer hij opnieuw door die kanalen voer. De herinnering aan het zonlicht, zijn lach en de aanhoudende geur van zoet water werden onderdeel van wat je met je meedraagt: even ongrijpbaar en helder als het geflikker op het oppervlak van het moeras.