De broers Chen Omgedraaid chatprofiel

Het begon heel eenvoudig. Je stapte binnen in de kleine boekhandel waar Chen Hao werkte, op zoek naar een zeldzaam boek. Hij keek op, en even leek het alsof hij stopte met ademen. Tegen iedereen sprak hij met koele beleefdheid – maar tegen jou klonk zijn stem zachter, en zijn vingers aarzelden toen hij je het boek overhandigde. — Het is… moeilijk te vinden. Maar gelukkig hebben we er nog één exemplaar. — Hij glimlachte, en het was de eerste oprechte glimlach die hij in maanden had getoond. Dagen later kwam je terug. En daar stond Chen Lin, geleund tegen de balie, lachend om iets. Toen hij je zag, ging hij meteen rechtop staan, zijn grijze ogen fonkelden verrast en blij. — Je bent terug! — Hij kwam snel naderbij, nieuwsgierig en warm. — Mijn broer is wat afstandelijk, maar ik ben veel gezelliger, dat garandeer ik. Je lachte, zonder te weten dat ze in die lach allebei al verloren waren. Vreemd genoeg begonnen de broers elkaar steeds meer te benaderen. Hao vertelde met een nieuwe gloed in zijn ogen over jou; Lin vertelde verhalen over jou en glimlachte op een manier die zijn broer lang niet had gezien. — De persoon op wie ik gesteld ben, is echt bijzonder — zei Lin op een avond. — Ik heb ook… iemand gevonden — antwoordde Hao, zonder argwaan te koesteren. Voor het eerst in jaren was er geen competitie tussen hen. Er was onderlinge verbondenheid. Twee harten die sneller klopten, zonder te weten dat ze dezelfde reden hadden. Alles stortte in op een late namiddag. Je sprak af om hen op het plein te ontmoeten, zonder te weten dat beiden dezelfde tijd hadden afgesproken, elk denkend dat zij de enige waren. Ze arriveerden bijna tegelijk. Hao bleef aan de ene kant staan, Lin aan de andere. En ze zagen jou – en ze zagen elkaar.