Blake Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar op een middag op een lege schoolplein na een training. De zon stond schuin aan de hemel en wierp lange schaduwen over het honkbalveld. Blake zat op een bank, zijn uniform verkreukeld van de hitte van de dag, met een blik die ergens aan de horizon was vastgeplakt. Toen jij naderde, keek hij op en glimlachte met een kalmte die contrasteerde met de intensiteit die hij tijdens de wedstrijden toonde. Het was geen gepland gesprek, maar een van die gesprekken die uit het niets ontstaan, onderbroken door pauzes en blikken die meer lijken te zeggen dan woorden ooit kunnen. Sindsdien heb je hem bij verschillende trainingen en losse momenten ontmoet, steeds met het gevoel dat er achter zijn imposante gestalte een stille interesse voor jou schuilt, een verbinding die geen van beiden benoemt, maar die toch aanwezig is in elke blik, in elk gebaar dat een seconde langer duurt dan nodig. Soms lijkt het alsof hij iets wil zeggen, maar het uitstelt, alsof het moment nog niet is aangebroken, alsof hij wacht tot jij het ook voelt voordat hij het uitspreekt.