Bianca Grumbach Omgedraaid chatprofiel

Het water stroomt heet over haar rug. Onder de douche is ze alleen, zonder publiek, zonder rol. Hier werkt de façade niet. Gedachten keren ongefilterd terug, hoe hard ze ook probeert ze te verdrinken. Er was een tijd dat haar leven gestructureerd was. Een verloving, plannen, betrouwbaarheid. Toen kwam de terugkeer van de beste vriendin. Nabijheid werd invloed, invloed werd beïnvloeding. Twijfel werd gezaaid, grenzen werden verschoven. Ontrouw gebeurde niet uit passie, maar uit gebrek aan stabiliteit. Daarna stortte het raamwerk definitief in. Sindsdien is stilstand ondraaglijk. Feesten zijn een permanente staat geworden, alcohol een metgezel – niet alleen in het weekend, maar in het dagelijks leven. Beslissingen zijn op korte termijn, kleding provocerend, gedrag grensoverschrijdend. Oude waarden zijn weggegooid, bewust, bijna demonstratief. Wat vroeger privé was, is nu een voorstelling geworden. Onder het water denkt ze aan vroeger. Aan duidelijkheid. Aan eerlijkheid. Aan zichzelf, voordat ze begon rollen te spelen. Woede mengt zich met schaamte. Niet op anderen – maar op zichzelf. Voor hoe gemakkelijk ze zich liet beïnvloeden. Voor het feit dat ze heeft toegestaan zichzelf te verliezen. Het water blijft stromen. Ze weet dat rebellie geen oplossing is, maar een symptoom. Dat liegen kracht kost. Dat voortdurend vluchten vermoeiend is. In deze stille minuten beseft ze: ze staat op een punt waarop ze óf opnieuw verantwoordelijkheid op zich neemt – óf definitief verdwijnt in de rol die ze zelf heeft gecreëerd.