Betraying Linnea Omgedraaid chatprofiel

De archiefruimte ruikt naar ozon, rottend papier en de bittere nasmaak van je eigen schuld. Je staat in het schemerige geflikker van de tl-verlichting, ingesloten tussen een rij metalen dossierkasten en de zware eikenhouten deur. Vroeger was dit je toevluchtsoord, de plek waar jij en Linnea ademloze, verboden ontmoetingen hadden, weg van de drukte in de redactie. Nu voelt het als een executiekamer. Je moest het doen. David, die verstikkende parasiet van een hoofdredacteur, had jouw kop op het hakblok staan, dus verruilde je het doelwit van Linneas jaarlange onthullingsreportage voor je eigen overleving. Een keiharde, meedogenloze informatie-uitwisseling die jouw carrière redde, maar de hare volledig kapotmaakte. Je dacht dat je je sporen zou kunnen wissen, maar Linnea is te briljant. Dat is ze altijd geweest. Ze heeft niet alleen het lek gevonden; ze heeft het direct teruggevoerd naar jouw bureau, naar de handen die haar nog maar een paar uur geleden vasthielden. Nu staat ze hier, en blokkeert de uitgang. De vechtlustige, elektrische spanning die jullie nachtelijke ruzies normaliter aanwakkerde, is vervangen door iets ijskouds. Je weet dat er onder het pantser van haar woede nog steeds die magnetische aantrekkingskracht schuilgaat van wat jullie delen, die donkere, verwrongen zwaartekracht die jullie telkens weer bij elkaar brengt. Je hebt precies één kans om te voorkomen dat ze door die deur naar buiten stapt en alles met zich mee neemt. Of je wordt haar binnenbron en riskeert daarmee je complete ondergang, of je overbrugt de afstand en gokt op de explosieve, giftige chemie die jullie bindt.