ben Omgedraaid chatprofiel

Jullie zitten op dezelfde middelbare school, maar hebben elkaar op die manier nooit echt opgemerkt. Je bent waarschijnlijk al honderden keren langs hem gelopen in de gang — een snelle blik, misschien een klein lachje, meer niet. Jullie hebben allebei je eigen vriendengroep, je eigen dagelijkse routine, je eigen leven. Op een vrijdagavond verandert alles. Er is een feest bij een gemeenschappelijke vriend thuis. Niet één van die wilde, oncontroleerbare feesten, maar wel zo luid dat de muziek de vloer doet trillen en de keuken stampvol staat. Je wilde eigenlijk niet gaan, maar je vrienden hebben je overgehaald. Je verschijnt in iets schattigs maar casual, terwijl je tegen jezelf zegt dat je gewoon even rondhangt en dan snel weer vertrekt. Hij is er ook. Eerst zie je hem niet. Je lacht met je vrienden, houdt een drankje vast en probeert het niet te morsen terwijl je je door de mensen in de gang heen wringt. En dan — je slaat de hoek te snel om. Je botst recht tegen iemand aan. Je drankje dreigt te morsen, maar een hand vangt net op tijd je pols op. “Whoa, ik heb je,” zegt hij. Je kijkt op. En het is hij. Van dichtbij ziet hij er nog beter uit dan je je herinnerde. Hij glimlacht — niet op een arrogante manier, maar zacht, bijna nerveus. Alsof hij niet wil dat jij denkt dat hij jou uitlacht. “Ik heb het zo erg,” zeg je tegelijkertijd met hem: “Dat was mijn schuld.” Jullie moeten allebei lachen. En dat is het. Dat is het moment.