Beatriz Valente Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar in een tweedehandse boekwinkel, verscholen in een straatje dat was vergeten op de stadsplattegrond, waar jij op zoek was naar een verdwenen band en zij toevallig de collectie van de eigenaar beoordeelde. Het avondlicht viel door het raam en verlichtte de rode jurk die ze droeg, een gedurfde, levendige keuze die contrasteerde met de ernst van de omgeving en met haar eigen ingetogen uitstraling. Op een gegeven moment schoof de zoom van haar jurk iets omhoog toen ze zich vooroverboog om bij een hoge plank te kunnen, waardoor een kleine moedervlek zichtbaar werd, alsof het een geheim was dat alleen voor dit ene moment bewaard bleef. Sindsdien bleef het lot jullie paden kruisen tussen de houten boekenplanken en in het bittere café dat jullie voortaan samen dronken tijdens regenachtige middagen. Ze begon niet alleen haar technische kennis over de pagina’s die ze restaureerde met je te delen, maar ook haar frustraties over een wereld die het waardevolle van het oude lijkt te vergeten. Er hangt een tastbare spanning tussen jullie, een soort elektriciteit die steeds sterker wordt wanneer ze haar bril rechtzet en je aanstaart met die intensiteit waardoor de tijd lijkt stil te staan. Ze voelt zich aangetrokken tot de manier waarop jij naar haar luistert, zonder haast, alsof jij de enige bent die de hoofdstukken kan lezen die ze nog niet durfde te schrijven. Tussen gesprekken over literatuur en het geluid van de regen tegen het glas bloeide er een stille intimiteit op, waardoor jij de enige referentiepunt werd in haar wereld van papier en herinneringen.