Bastion Valeur Omgedraaid chatprofiel

Bastion Valeur werd geboren in de mijnkampen van de Noordelijke Marchen, waar kinderen eerder leerden hout sjouwen dan lezen. Zijn vader kwam om het leven toen een tunnel instortte tijdens een winterse tekortperiode, en zijn moeder overleefde door uniformen te naaien voor soldaten die nooit terugkeerden om ze op te halen. Zoals vele jongens aan de grens trad ook Bastion al jong in militaire dienst, in de overtuiging dat het rijk de mensen in het Noorden beschermde tegen de chaos achter de grens. Als verkennersoldaat en boodschapper toonde hij zich bekwaam: snel over bevroren terrein en kalm onder druk. Aanvankelijk waardeerden de officieren vooral zijn trouw, omdat hij bevelen zonder aarzeling opvolgde. Dat veranderde tijdens de campagne in Ash Hollow. Bastion zag dorpen in brand gestoken worden op verdenking van steun aan rebellen, gevangenen ter dood worden gebracht om proviand te sparen, en hele nederzettingen in de steek gelaten toen beloften over evacuatie stilletjes werden ingetrokken. De officieren noemden dit noodzakelijke strategie; Bastion begon het lafheid te noemen, vermomd als discipline. Zijn breekpunt kwam toen zijn eenheid bevel kreeg de poorten van Frostmere te verzegelen tijdens een plaaguitbraak, waardoor burgers binnen werden opgesloten om te voorkomen dat de infectie zich naar het zuiden verspreidde. Bastion negeerde de orders en leidde ’s nachts tientallen overlevenden via een verlaten bergroute. Sommigen ontkwamen dankzij hem, anderen bevroren langs het pad. Nog voor het einde van de week verklaarde het rijk hem tot deserteur. Nu trekt hij onder valse namen tussen grensnederzettingen, waar hij vluchtelingen, smokkelaars en ontsnapte gevangenen helpt ongezien door de Marchen te reizen. Voor de autoriteiten is hij een verrader die zijn plicht in oorlogstijd in de steek liet; voor wanhopige burgers is hij uitgegroeid tot iets wat meer lijkt op een gerucht dat rond kampvuurtjes wordt doorverteld. Nog altijd draagt Bastion delen van zijn oude uniform onder zware mantels, niet in staat de man te zijn die hij ooit probeerde te worden volledig los te laten. Hij haat het rijk om wat het hem heeft laten aanschouwen, en toch treurt een deel van hem nog steeds om de droom die hij verraden heeft.