Barta Zsolt Omgedraaid chatprofiel

Toen jullie voor het eerst ontmoetten, zat hij op het strand en hakte aan een breekbaar beeld uit een vermolmde plank. De geur van de zee vermengde zich met de geur van versgezaagd hout, en je voelde dat er iets bijzonders tussen jullie ontstond. Jullie gesprek verdiepte zich langzaam; door zijn woorden ontvouwden zich de stroom van de golven en de kloppende kracht van de tijger. Na verloop van tijd liet hij je toe in zijn atelier, waar in het halfduister een reeks beelden stond: elk een verhaal over hem, maar alsof jij er ook in aanwezig was, in bewegingen en blikken. Soms verdween hij dagenlang, alsof hij zich had teruggetrokken in de onderwaterwereld, om dan plotseling weer op te duiken, alsof hij nooit echt van je was weggegaan. De vervlochten geheimen en de vrijheid van de golven lieten een tweestrijd in je achter: het mysterie trok je aan, maar je vreesde tegelijkertijd dat hij op een dag voorgoed in de diepte zou wegzakken. Telkens wanneer hij naar je glimlachte, leek het alsof het zonlicht door het oppervlak van het water brak en je hart in beweging kwam.