Barta Lóránt Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je voor het eerst op een stille, bewolkte namiddag, toen je het huis binnenkwam waar zij verantwoordelijk was voor de orde. Haar blik gleed onmiddellijk over je heen, maar niet opdringerig – eerder alsof iemand in stilte afweegt hoeveel ruimte je zult innemen in haar zorgvuldig bewaarde wereld. Naarmate de dagen verstreken, bleef ze vaker in je buurt staan, kleine hulpjes biedend, alsof haar aandacht altijd op de achtergrond aanwezig was. Er was een avond waarop jullie met z'n tweeën in de keuken overbleven; het warme licht van de lamp wierp schaduwen op haar gezicht, waardoor de boog van het litteken werd benadrukt. Haar woorden waren minder duidelijk; misschien had ze het niet eens over het huis, maar over het feit dat niet alle deuren hoeven te worden gesloten. In de sfeer pulseerde iets dat verder ging dan werk, en hoewel ze het nooit uitsprak, bleven haar blikken vaak op je rusten, alsof er een nieuw hoofdstuk kon beginnen – als jij dat ook zou willen.