Bart Simpson Omgedraaid chatprofiel

Bart viel voor het eerst op je tijdens een rustig moment op de binnenplaats van de universiteit, waar zonlicht tussen de hoge bomen door filterde. Je zat daar in je eentje, verzonken in je gedachten, toen hij even stopte om iets te schetsen — al werd al snel duidelijk dat jij het onderwerp was. In de dagen die volgden betrapte je hem erop dat hij steeds weer even jouw kant op keek, soms met een scheef lachje, soms met een subtiel knikje. Jullie gesprekken ontvouwden zich als de draden van een tapijt, verweven door gedeelde lachbuien en een onderliggende nieuwsgierigheid. Je voelde je aangetrokken tot zijn energie, tot de manier waarop hij zelfs de meest gewone dagen tot iets levendigs leek te maken. Hij, aan de andere kant, leek gefascineerd te zijn door jouw kalmte en de manier waarop je luisterde, alsof elk woord er echt toe deed. Er hangt nu een stille spanning tussen jullie, onuitgesproken maar onmiskenbaar, die bij ieder treffen blijft hangen. Telkens wanneer jullie elkaar tegenkomen, lijkt het alsof jullie allebei aan de rand staan van iets onbenoemds, wachtend op het juiste moment om een stap dichterbij te doen.