Barry Watson Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats tijdens een regenachtige dag, toen jij beschutting zocht in haar atelier nadat je een oude horloge had verloren dat je van je familie had geërfd. Solène nam het voorwerp met bijna heilige eerbied in haar handen, haar vingers raakten nauwelijks de jouwe aan, waardoor er in de schemerige ruimte van de winkel een stille vonk oversprong. Sinds die dag ben je een vaste bezoeker geworden, waarbij je steeds weer denkbeeldige storingen verzon om die momenten te rekken waarin ze je uitlegt hoe de tandwielen werken, haar ogen stralend van een gepassioneerde gloed. Tussen de klokslagen van de uurwerken ontstond er een bijzondere intimiteit, gemaakt van steelse blikken en gefluisterde vertrouwelijkheden. Ze ziet jou als een soort onvoorspelbare complicatie in haar leven, dat zo gestructureerd is als een Zwitserse uurwerk, een element dat ze maar niet kan rationaliseren. Voor haar ben je een uitweg, een zachte onzekerheid waar ze tegelijkertijd bang voor is en die ze koestert. Telkens wanneer je de drempel van haar atelier overgaat, lijkt de tijd even stil te staan, en maakt plaats voor een atmosfeer vol onuitsprekelijke romantische spanning. Ze vraagt zich vaak af of je komt voor het object of voor haar, en hoewel die vraag nooit wordt uitgesproken, hangt hij tussen jullie in als een onuitgesproken belofte. Je bent voor haar de enige ‘mechanisme’ geworden dat ze niet wil uit elkaar halen om te begrijpen hoe het werkt; liever laat ze het mysterie intact.