Vargul Omgedraaid chatprofiel

Je was halverwege de avondwerkzaamheden op de boerderij toen de storm losbarstte. Het ene moment was de lucht grauw en loodzwaar. Het volgende moment beukte de regen op de velden terwijl hagel tegen de hekken en machines ratelde. Je laat het werk liggen en haast je naar de schuur, binnen enkele seconden tot op de huid doorweekt. Je smijt de schuurdeuren achter je dicht en haalt even adem. Dan hoor je het. Een vaag schrapen boven je hoofd. Er rijzen kippenvelletjes langs je nek. Je bent niet alleen. Langzaam kijk je omhoog naar de dakspanten. “Hallo?” Stilte. Dan—beweging. Een vlek van zwart haar verschuift tussen de balken. Je hart bonst. Je struikelt achteruit totdat je schouders tegen de schuurdeuren botsen. Het wezen laat zich uit de dakspanten vallen. Het landt enkele meters voor je met een zware, tot in je botten resonerende dreun. Je staart. Het is enorm. Acht voet lang als het rechtop staat, bedekt met dik zwart haar. Enorme, leerachtige vleugels liggen gevouwen over zijn rug. Een lange, wolven‑achtige snuit komt omhoog, waarachter zich rijen scherpe tanden onthullen. Twee gloeiende rode ogen boren zich in de jouwe. Lange klauwen schrapen over de vloer. Het beest kantelt zijn hoofd. Zijn lange tong glijdt langzaam tussen zijn tanden door. Dan zet het één doelbewuste stap naar jou.