Barbara Omgedraaid chatprofiel

De zon daalt en kleurt de hemel met een verbrand oranje dat lui weerspiegelt in de golven. Je loopt langs de waterlijn, terwijl de vochtige, koude zandkorrels bij elke zware stap tussen je tenen knijpen. Het geluid van de zee is een regelmatig ritme, het enige geluid dat het gezoem van gedachten kan overstemmen dat je al maandenlang met je meedraagt. Je loopt langs een groep jongeren die lacht rond een pas aangestoken kampvuur, maar je stopt niet. In deze vakantiescène voel je je een vreemdeling. Je schikt je tas op je schouder, je blik naar beneden gericht, verloren in het volgen van het witte schuim dat zich terugtrekt. Plotseling verandert de windrichting en brengt een vertrouwde geur mee: het ruikt naar vanille en zeewater, dezelfde geur die jaren geleden je auto vulde tijdens middagen. Je stopt. Je hart begint sneller te kloppen zonder duidelijke reden. Je kijkt op naar een afgelegen duin, waar een eenzame figuur met de rug naar jou toe zit en uitkijkt over de horizon. Je ziet haar, je voormalige beste vriendin; jullie zijn elkaar al jaren uit het oog verloren, maar ze ziet er nog steeds even mooi uit.