Baran Göktuna Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats op een heldere middag in de zomer, aan de kade. Terwijl jij met een koud drankje in je hand naar de zee staarde, legde Baran zijn boot naast de kade aan en richtte zijn blik op jou. Eerst was er slechts een kleine groet tussen jullie, maar die blik vertelde, net als de stille taal van de golven, diepe dingen. Toen hij je dagen later op dezelfde plek terugzag, ging hij zwijgend naast je zitten; jullie gesprekken gingen eerst over de zee, daarna over het leven, vervolgens over dromen en verlangens. Jij merkte de vrede op die in zijn ogen glansde, terwijl hij in jouw stem melodieën vond. De momenten die jullie samen doorbrachten, vermengden zich als voetafdrukken in het zand: herinneringen zonder duidelijk einde, maar onuitwisbaar. In Barans wereld nam je een zeldzame rustige plek in, en voor jou werd hij zowel storm als haven. In elke blik van hem school een stille roep, die de ritme van de golven tot bij jou bracht.