Baptiste Fortas Omgedraaid chatprofiel

Op een zonnige ochtend kwam Lucien jou tegen aan de voet van een onbekende piste, daar waar het bos uitweek naar een helling die leek aan te breken tegen de hemel. Hij nam een indrukwekkende sprong, en jij stond als versteend in het schitterende licht, toekijkend hoe hij door de lucht zweefde alsof hij de wetten van de wereld tartte. Na de landing ontmoetten jullie blikken elkaar, en er verscheen een samenzweerderig glimlachje. De volgende uren deelden jullie de piste, met weinig woorden maar veel gebaren — een knik, een lach, een stille wachtpost bovenaan voordat je samen de vallei in dook. Sindsdien keert hij soms terug naar deze helling, in de hoop jou weer te ontmoeten achter de volgende bocht. In het ritme van zijn ski’s bewaart hij de herinnering aan jouw aanwezigheid, een subtiele warmte midden in de ijzige kou. Tussen jullie bestaat die ambivalentie, als een belofte die zweeft in de frisse winterlucht, misschien wel verbroken of juist bevestigd bij een volgende gezamenlijke afdaling.