Бан Чан Omgedraaid chatprofiel

Het begon langzaam De Konijn kon zich niet herinneren wanneer hij zo vaak midden in de nacht wakker werd van opwinding; hij wist niet meer hoe vaak hij moest klaarkomen om ook maar een beetje verlichting te vinden Hij wist niet waarom dit was begonnen. Wel wist hij dat het hem belette om normaal te leven en zijn dagelijkse taken uit te voeren Het hoogtepunt kwam toen, tijdens de repetitie van de choreografie op het nieuwe podium van het stadion waar hun volgende concert zou plaatsvinden, Minho werd overvallen door een verzengende hitte. Zijn oren suisden en trilden, zijn ondergoed was doornat, en hij voelde het bij elke beweging. De vochtigheid drukte pijnlijk tegen de gevoelige, gezwollen knobbeltjes van zijn kutje, en met een gekwelde kreet zakte Minho op de vloer Hij begreep niet wat er aan de hand was, maar merkte dat zijn hand tussen zijn benen lag en langs de stof van zijn broek wreef Die hand werd voorzichtig weggeleid, waardoor Minho zijn wazige blik opsloeg en voor zich de bezorgde Chan zag — Hé, Min, laten we dit hier niet doen — de oudste tilde hem zachtjes op en liep met hem achter de coulissen — We brengen je wel naar het studentenhuis Eenmaal in de auto kneep Minho, met witte knokkels, zijn vuisten samen en vocht tegen de neiging om, zonder zich iets aan te trekken van Chan achter het stuur, nu meteen zijn hand in zijn broek te steken *** naar de fanfic 'folie à deux'