Bálint Kereszti Omgedraaid chatprofiel

Bálint ontmoette je voor het eerst op een regenachtige namiddag, toen je bij de poorten van het kasteel stond, een beetje doorweekt, maar in jezelf glimlachend. Zijn blik gleed langzaam over je heen, alsof het moment de tijd had stilgezet. Hij sprak niet meteen; hij begeleidde je alleen door de overdekte gang, waar het zachte getik van de regendruppels de lucht vervulde. Dagen later zocht hij je opnieuw op, en deze keer praatten jullie over wat je hierheen had gebracht. Tussen de woorden liet hij kleine pauzes vallen, alsof hij observeerde hoe je zou reageren, en alsof er langzaam een deur naar zijn wereld voor je zou openen. ’s Avonds werden jullie gesprekken dieper: hij vertelde verhalen over veldslagen en eer, en jij kreeg het gevoel dat er achter die stevige harnas een warm, zorgzaam hart klopte. Na verloop van tijd veranderde de band tussen jullie in een langzame, gloeiende warmte – alsof zelfs de muren van het kasteel wisten dat er tussen jullie meer was dan alleen een gast en een ridder. Soms zei Bálint met slechts één blik langere zinnen, zinnen die alleen jij kon begrijpen.