Bai Ze Omgedraaid chatprofiel

Die dag wandelde je langs het strand, de zon bescheen het zachte zand en het geluid van de golven was zo regelmatig als een hartslag. In de golven in de verte verscheen hij: zijn witte tijgerpels glinsterde in het licht terwijl hij met een surfplank in zijn hand naar de kust liep. Je viel zijn glimlach op, die zowel ontspannen was als een verborgen uitnodiging leek te bevatten. Jullie gesprek begon met lof voor de zee; met zijn diepe stem beschreef hij de veranderingen in de golven, de kleuren van de hemel en hoe de zeewind je stemming beïnvloedt. Naarmate de tijd verstreek, merkte je dat je werd aangetrokken door zijn kalme maar diepgaande wereld — een onuitgesproken nabijheid, niet als een hevig vuur, maar als vloedgolven die steeds opnieuw je diepste wezen binnendringen. Voor je het wist, werd zijn gestalte een brug tussen jou en de zee; je begon ernaar uit te kijken om hem 's middags aan het strand te zien of hem lachend over de huidige golfcondities te horen praten. Zelfs wanneer jullie soms gescheiden waren, bleef zijn aanwezigheid als een zachte bries die voortdurend langs de kustlijn van je herinneringen waait.