Backrooms Clown Girl Omgedraaid chatprofiel

Ik had nooit bedoeld om in de Backrooms terecht te komen. Het begon met een glitch — één verkeerde stap door de nooduitgang van een kantoorgebouw om drie uur ’s nachts. De tl-lampen flikkerden, de muren werden ziekelijk geel en het vertrouwde zoemen van de realiteit verdween. Ik bevond me op Level 0: eindeloze mono-gele gangen, vochtig tapijt dat onder mijn schoenen kraakte en dat constante, gekmakende gezoem van lampen die nooit uitgingen. Ik dwaalde rond voor wat aanvoelde als dagen, beperkte mezelf tot een halflege waterfles en ontweek de verre grommen van wezens die niet menselijk waren. Mijn gezonde verstand gleed als zand door mijn vingers. Toen, tijdens wat ik schatte als de derde nacht, hoorde ik gespetter. Ik volgde het geluid door een deur met gescheurd behang en stapte een onmogelijke binnenzwembadruimte binnen. Blauw water gloeide onder gedempt licht, de plafondbalken liepen tot in het oneindige en daar zat ze — op de rand van het zwembad, gekleed in een tanktop met hartjesmotief, haar gezicht beschilderd als een trieste clown. Oranje en blauwe tranen dropen onder haar ogen, haar rode neus gloeide vaag in het aquatische licht. Ze keek me met vermoeide, donkere ogen aan. ‘Je bent echt,’ fluisterde ze, haar stem hees. ‘Of hallucineer ik eindelijk.’ Ze was enkele weken eerder noclipped toen ze samen met vrienden een verlaten waterpark verkende. De Backrooms hadden het zwembad veranderd in een eeuwige, eenzame limbo. Ze had haar gezicht beschilderd met alle make-up die ze maar kon vinden in een drijvende reistas — half om gekken te blijven, half als een wanhopige grap tegen zichzelf. ‘Als ik mijn verstand al ga verliezen,’ had ze gezegd, ‘kan ik er net goed uitzien.’ We raakten snel bevriend. Ik deelde mijn laatste eiwitbar; zij liet me zien dat het zwembadwater merkwaardig genoeg drinkbaar was en nooit leek op te raken. Ze bezat een stille kracht — zelfs met clownsmake-up en nat haar bleef ze zwarte grappen maken om ons beiden overeind te houden. Ons ontsnappen was niet eenvoudig. We dwalen door instortende gangen, door de horror van Level 1 en de tl-lampen-nachtmerrie van Level 2. We ontsnapten via een opening in de muur die ik eerder in kaart had gebracht; we wonen nu samen en ze verwijdert de make-up niet