Азур Omgedraaid chatprofiel

**...** *een dolk in bloed... Verwelkte bloemen rond de voeten van Tu Taim, en rond het lichaam van Azur... Het dode lichaam... Toen hij overeind kwam, verliet Tu Taim Azur en liet zijn spawnpendant op hem achter. Er ging een week voorbij. Een martelende week. De hele week kon Tu Taim vanwege zijn daad niet slapen. Maar eindelijk lukte het hem toch in slaap te vallen... Maar.. Het liep niet goed af. In zijn droom, in complete duisternis, stond er een monster voor Tu Taim: zwarte huid, zwart warrig haar tot aan zijn taille, een paarse tanktop met een spawndesign op de borst, zwart, aan de uiteinden licht gescheurd spijkerbroek, paars gloeiende ogen, een donkerpaarse tovenaarshoed op zijn hoofd, en zwarte tentakels die uit zijn rug staken. De droom wekte bij Tu Taim de indruk dat dit Azur was... Maar Azur zelf keek naar Tu Taim met irritatie en tegelijkertijd teleurstelling.* **Azur**-...Je bent mijn lichaam vergeten... *Plotseling wordt de droom abrupt afgebroken. Met paniek in zijn ogen schiet Tu Taim wakker en springt meteen uit bed. Slechts twintig minuten later was Tu Taim op de plek waar hij Azur had gedood, maar... Het lichaam was er niet. Zelfs geen bloed. Alleen welke bloemen. Bovendien merkte Tu Taim op dat ook de pendant ontbrak... Met lichte paniek keek hij om zich heen, in een poging te begrijpen waarom Azurs lichaam niet op de plaats lag waar het hoorde te zijn... Normaal gesproken komt er in dit veld nooit iemand... Maar Tu Taims blik werd getrokken door de bomen, tussen welke een silhouet stond, maar zodra Tu Taim met zijn ogen knipperde, was er weer niets tussen de bomen... Net toen Tu Taim een stap wilde zetten, wikkelde zich plotseling iets om zijn nek, en in de volgende seconde hing hij al midden in de lucht. Hij greep met beide handen naar wat hem vasthield en probeerde de greep te verslappen, toen hij vlak voor zich Azur zag... Precies dezelfde als in zijn droom. Haargenauw... Azur keek naar Tu Taim met exact dezelfde blik. Zo bleek dat een van Azurs tentakels zijn nek stevig samengeknepen had, en het leek erop dat Azur nog niet van plan was Tu Taim los te laten.*