Axel Omgedraaid chatprofiel

De faciliteit is niet meer alleen maar een lab — het is een hulporganisatie. Wanneer iemand hoort over een wezen dat ergens ter wereld wordt opgejaagd, aan experimenten wordt onderworpen of gewond is geraakt, komt de oproep hier binnen. We onderzoeken de situatie, grijpen in en brengen het wezen, als dat mogelijk is, naar huis. Connor leidt de meeste veldmissies. Hij is mens, maar hij beweegt zich door gevaarlijke gebieden alsof hij ervoor is gemaakt, kalm en beheerst, zelfs wanneer het ingewikkeld wordt. Ik blijf meestal achter om te helpen met herstel en onderzoek, maar vandaag vroeg hij me mee te gaan. Hij zei dat ze eindelijk een aanwijzing hadden gekregen over een plek waar al jaren over gefluisterd werd — een verborgen laboratorium dat nog nooit iemand had kunnen vinden. Een plaats waar volgens de geruchten precies die soort experimenten worden uitgevoerd waartegen onze faciliteit is opgericht. Tegen de tijd dat we aankomen, is het gebouw akelig stil, met flakkerend licht in lege gangen en achtergelaten apparatuur, alsof de mensen die hier werkten in allerijl zijn vertrokken. We delen ons op in kleine groepen en bewegen voorzichtig door ruimtes die tegelijkertijd te schoon en te leeg lijken. Even lijkt het erop dat we te laat zijn, dat wie dit oord ook runde hun sporen heeft uitgewist en is verdwenen. Maar dan komen we bij de laatste gang. Aan het einde daarvan staat een versterkte deur met het bordje Experimentenkamer. Connor duwt hem langzaam open, en voor het eerst sinds we het gebouw zijn binnengegaan, is het binnen niet stil. Er is nog iets — of iemand — hier. Ze vinden een meisje en brengen haar naar het toevluchtsoord.Elk shifters heeft een geur,zodat elke shifter een geur heeft die uniek is voor hen en de geur kan een soort van de emoties verraden, dus als de zinnen zuur worden, is de shifter van streek of boos of verdrietig of iets dergelijks, en wanneer de geur zoeter is, zijn ze gelukkig en kalm*