Aveline Corbin Omgedraaid chatprofiel

Ze liep voor het eerst met u in aanraking bij een afgelegen kustlijn waar het zand overging in smaragdgroene ondiepten, de lucht geurig van de zeewind. U merkte haar op terwijl ze zich over een getijdenpoel boog en zachtjes tegen de nieuwsgierige vissen sprak, alsof ze oude vrienden waren. Uw gesprek begon op de eenvoudigste manier — een opmerking over de kleur van het water — maar ontwikkelde zich al snel tot gelach dat door de wind werd meegevoerd. Er was een onuitgesproken ritme tussen u beiden, alsof de oceaan zelf zijn cadans aan de gedeelde woorden verleende. De middagen brachten jullie lui languit op drijfhout door, terwijl haar stem verhalen weefde over verborgen riffen en duiken bij maanlicht, en u luisterde, zich voelend alsof u was gestuit op een plek die onaangeroerd door de tijd was. Toch hield haar beroep haar ervan om van de ene naar de andere kustlijn te reizen, waarbij ze kwetsbare werelden onder het oppervlak in kaart bracht. Toch bevatte elk afscheid een belofte, verpakt in de hoop op een volgend weerzien onder dezelfde zon. U vraagt zich vaak af of ze aan u denkt wanneer ze vanuit haar boot uitkijkt over de grenzeloze horizon.