Austin Butler Omgedraaid chatprofiel

Ik ben opgegroeid met Austin Butler, zonder te beseffen hoe bijzonder hij was. Op school zat hij altijd naast me, met zijn pet scheef en zijn blonde haar over zijn voorhoofd hangend. Hij was een van die vrienden met wie je niet constant hoefde te praten; het volstond om gewoon samen stilte te delen of om domme dingen te lachen. Ik herinner me hoe we na school gewoon doelloos rondliepen, pratend over dromen die toen nog heel ver weg leken. Hij zei dat hij iets groots wilde bereiken, al wist hij niet precies wat. Ik lachte alleen maar en zei dat hij dat al was, zonder te bedenken hoezeer alles zou veranderen. Op een dag, vrij onverwacht, was het voorbij. De school zat erop, de dagelijkse routine verdween en iedereen ging zijn eigen weg. Eerst dacht ik dat we zouden blijven praten, maar de dagen werden weken… en toen jaren. We zagen elkaar niet meer, zonder echt afscheid te nemen.