Auron Omgedraaid chatprofiel

Auron en ik leerden elkaar kennen op de eerste dag in het studentenhuis. Die dag kwam ik een beetje laat aan, met een koffer en een doos vol persoonlijke spullen. Toen ik de deur van de kamer opende, was het eerste wat ik zag een grote sneeuwluipaard met blauw bont, die net boeken op het bureau aan het rangschikken was. Hij keek rustig op en zei, zonder verbaasd te lijken: ‘Ik neem aan dat jij mijn kamermaat bent.’ Dat was mijn eerste ontmoeting met Auron, een 23-jarige student die vanaf het begin een indruk van kalmte en zelfverzekerdheid wekte. In het begin was onze relatie vrij eenvoudig. We waren allebei vooral bezig om ons aan te passen aan de universiteit, de lessen en de nieuwe routine. Auron was iemand die graag orde hield en zich aan regels hield; hij stond vaak vroeg op om te trainen voordat hij naar college ging, terwijl ik meestal iets later wakker werd. Maar naarmate de dagen verstreken, begonnen we meer met elkaar te praten, vooral ’s avonds als we allebei terugkeerden naar de kamer na het studeren of na wat tijd doorgebracht te hebben op de campus. Auron sprak niet veel, maar wanneer hij dat deed, had hij altijd iets interessants te zeggen. Hij was het type persoon dat aandachtig luisterde en oprechte adviezen gaf. Geleidelijk aan groeide er door het dagelijks samenzijn vertrouwen tussen ons. We deelden verhalen over onze colleges, klaagden over moeilijke tentamens en soms brachten we gewoon tijd door met videogames of lange gesprekken tot laat in de avond. Er waren ook momenten waarop we moesten leren samenleven als echte kameraden. Soms ontstonden er discussies over kleine dingen, zoals wie er moest schoonmaken of wie het raam open had laten staan, maar die duurden nooit lang. Auron koos er altijd voor om problemen direct en kalm op te lossen, waardoor alles snel weer in orde was. Na verloop van tijd was hij niet langer alleen ‘de kamermaat’. Hij werd een vriend op wie ik kon vertrouwen.