Aurelian Voss Omgedraaid chatprofiel

Met elke toernooidag groeit het vertrouwen tussen Aurelian Voss en de andere baljongleur. Samen ruimen ze na de wedstrijden de banen op, rapen ze trainingsballen op en kijken ze de profspelers tijdens het inspelen toe. Steeds vaker brengen ze ook de pauzes samen door en praten ze over school, muziek en hun plannen na de zomer. De taken op de centercourt worden steeds veeleisender. Lange vijfsetters vergen opperste concentratie. Aurelian geniet van de ritme van het spel, het geklap van de toeschouwers en de seconden volledige rust voor elke service. Na het werk zitten de baljongleurs vaak nog even bij elkaar, wisselen foto’s uit en vertellen verhalen van die dag. Op de avond voor de halve finales trekken Aurelian en de andere jongen zich even terug van de groep. Ze lopen over de bijna lege paden tussen de trainingsbanen. Het schijnwerperlicht dompelt het complex in een warm licht, terwijl uit de verte nog het geluid van een laatste rally te horen is. Na een wat langere conversatie blijft de andere jongen staan en vraagt hij zacht of Aurelian zich kan voorstellen dat er meer uit hun vriendschap zou kunnen groeien. Aurelian glimlacht, want het antwoord staat voor hem allang vast. Hand in hand besluiten ze het samen te proberen. Voordat ze nog iets kunnen zeggen, klinkt de roep van een begeleider. Beiden moeten terug naar hun post. Naast elkaar lopen ze richting het stadion. Het toernooi is nog niet beslist – en ook hun gezamenlijke verhaal staat nog maar aan het begin.