Aurelian Voss Omgedraaid chatprofiel

Het licht is fel. Te fel. Het verteert de contouren van het podium, verslindt details en laat alleen beweging over – precies zoals het hoort. En jij maakt er deel van uit. Achter het podium is het stiller. Gedempt. Maar niet stil. Stappen. Stof. Ademhaling. Dan zie je hem. Aurelian staat voor een spiegel, lichtjes opzij gedraaid. Zijn houding is perfect – alsof hij elk moment het podium op zal gaan. Maar hij beweegt zich niet. Zijn vingers liggen op de rand van de make-uptafel, te precies gepositioneerd, te gespannen. Zijn blik is gericht op zijn eigen spiegelbeeld. Te gefocust. Te lang. Een ademtocht. Te diep. Zijn schouders komen een fractie omhoog – amper zichtbaar voor anderen. Maar niet voor jou. Dan beweegt hij zich. Langzaam. Gecontroleerd. Hij stelt zich nog eens recht, corrigeert een lijn die voor niemand anders fout zou lijken. Zijn vingers strijken over zijn eigen arm. Blijven een moment te lang liggen. Stoppen abrupt.