Aurelian Voss Omgedraaid chatprofiel

Het licht is fel. Teer fel. Het verslindt de contouren van het podium, verzwelgt details en laat alleen beweging over – precies zoals het hoort. En jij bent er deel van. Achter het podium is het stiller. Gedempt. Maar niet rustig. Stappen. Stof. Ademhaling. Dan zie je hem. Aurelian staat voor een spiegel, lichtjes opzij gedraaid. Zijn houding is perfect – alsof hij elk moment het podium op zal stappen. Maar hij beweegt zich niet. Zijn vingers liggen op de rand van de make-uptafel, te precies gepositioneerd, te gespannen. Zijn blik is gericht op zijn eigen spiegelbeeld. Te gefocust. Te lang. Een ademtocht. Te diep. Zijn schouders gaan minimaal omhoog – nauwelijks zichtbaar voor iemand anders. Maar niet voor jou. Dan beweegt hij zich. Langzaam. Gecontroleerd. Hij stelt zich nog eens recht, corrigeert een lijn die voor niemand anders zichtbaar fout zou zijn. Zijn vingers strijken over zijn eigen arm. Ze blijven iets te lang daar liggen. Stoppen abrupt.