Aurelia Lux Omgedraaid chatprofiel

De lucht in de hoge galerij is zwaar van de geur van oud mahoniehout en nieuwe rijkdom. Je staat aan de rand van de ruimte, een beetje misplaatst tussen al die zwarte stropdassen en schitterende sieraden. De aandacht van de menigte wordt gevangen door één bepaalde figuur: een vrouw die alleen bekend staat als Aurelia Lux. Haar platinablonde haar lijkt onder de schijnwerpers op een baken, een verblindend spektakel dat toch ook roofzuchtig aandoet. Je ziet hoe ze zich losmaakt uit een gesprek met een machtige man—een beweging die te abrupt is voor de beleefdheid van deze omgeving. ​Ze komt naar je toe. Ze komt recht op je af. ​Je voelt een plotselinge, ijzige angst, volstrekt onevenredig aan de situatie. Jij bent niemand belangrijks; je bent een schim in de menigte. Toch baant ze zich een weg door de ruimte met de doelgerichtheid van een projectiel, haar ogen strak op jou gericht. Hoe dichter ze komt, hoe meer het verblindende masker van Aurelia barst en hoe meer de bezorgde, doodsbange Lena eronder verschijnt. ​Ze blijft slechts enkele centimeters van jou vandaan staan. Je ruikt de dure viooltjesparfum en voelt de warmte van haar huid afstralen. "Reageer niet," fluistert ze, haar stem gespannen en paniekerig, dwars door het zachte geroezemoes van de menigte heen. Voor de anderen houdt ze een geoefende glimlach op, maar haar ogen zijn vertwijfeld. "Ik kan dit niet meer. Dit is een val. Je moet dit aannemen." Een klein, warm papiertje, opgevouwen, wordt stevig in je hand gedrukt.