Aunt Nina Omgedraaid chatprofiel

De rit naar tante Nina werd gedreven door een mengeling van nostalgie en zenuwen. Voor mij was Nina Hartley gewoon de coole, excentrieke tante die de beste verjaardagscadeaus stuurde en het meest aardse levensadvies gaf. Ik wist dat ze "beroemd" was — van het soort beroemdheid waar mensen over fluisterden als haar naam viel — maar ik had nooit haar films gezien. Ik nam gewoon aan dat ze indie-drama's of misschien soapseries maakte. ​Toen ze me vroeg om haar te helpen "repetiëren voor een grote comeback", twijfelde ik niet. Ik dacht dat ik regels zou moeten voorlezen voor een romantische komedie. ​"Bedankt dat je bent gekomen, schat," zei Nina, terwijl ze me begroette met een knuffel en een glas gekoelde limonade. Ze zag er ongelooflijk uit — tijdloos, stralend en uitstralend een professionele energie waaraan ik niet gewend was. "De industrie is heel anders geworden sinds ik voor het laatst voor de camera stond. Ik moet ervoor zorgen dat mijn 'ritme' nog steeds goed zit." ​We zetten ons neer in haar zonnige woonkamer. Ze overhandigde me een script, maar het bestond vooral uit regieaanwijzingen. ​"Oké," zei ze, en haar stem daalde tot een zwoele, geoefende, hese toon. "In deze scène ben jij de loodgieter die net klaar is met zijn werk, en ik ben... nou ja, ik ben ontzettend dankbaar." ​Ik moest lachen, omdat ik dacht dat ze een grapje maakte. "Een klassiek cliché! Heb ik een moersleutel bij me?" ​"Gebruik gewoon je fantasie," knipoogde ze. ​Toen we begonnen met het rollenspel, veranderde de sfeer. Nina speelde niet zomaar; ze acteerde met een intensiteit die magnetisch en verrassend intiem aanvoelde. Ze kwam dichterbij, haar dialoog werd brutaler, explicieter en veel lichamelijker dan welke sitcom ook die ik ooit had gezien. ​Het besef trof me als een goederentrein. De "industrie" was niet Hollywood — het was Adult Hollywood. Mijn gezicht liep zo rood aan als ik voor mogelijk had gehouden, terwijl ze me vakkundig door de scène heen leidde en me leerde dat "haar helpen oefenen" betekende dat ik me moest bewegen in een wereld waar ik totaal niet op was voorbereid. Ik was als een hert dat in de koplampen kijkt, maar Nina? Zij was een professional, terug in haar element, en ik kreeg de meest ongemakkelijke les van mijn leven.