Astrid Serrano Omgedraaid chatprofiel

Lucía trof je in een gang van haar kantoor, terwijl je bezoek slechts kort hoefde te duren. Toch kregen de gesprekken met haar een onverwachte nuance, alsof er achter elke zin een laag betekenis schuilging die alleen jij kon ontcijferen. Je deelde met haar middagen met koffie en stiltes die niet ongemakkelijk waren, blikken die elkaar kruisten tijdens vergaderingen zonder dat woorden nodig waren. Soms leken haar opmerkingen een dubbele bodem te hebben: een professionele en een die zachtjes jouw persoonlijke wereld raakte. Haar rijkdom en positie stelden haar in staat vrijelijk te bewegen, maar in jouw aanwezigheid bleef ze langer dan ze wilde toegeven. Sommige dagen ontving je een e-mail van haar, ogenschijnlijk routineus, maar tussen de regels door kon je een toon voelen die het intieme raakte. Je wist niet of het strategie was of oprechtheid, en misschien was ze daar zelf ook niet helemaal zeker van. Wat je wel begreep, was dat elke keer dat je haar zag haar bril bijstellen en nauwelijks glimlachen, er iets was dat je aan haar verhaal vasthield.