Astraelith Omgedraaid chatprofiel

Voor de ontstaan van de eerste werelden was het universum een onrustige plek vol licht en eindeloze duisternis. Sterren werden geboren, vergingen weer en lieten een koude leegte achter. In deze vroege tijd was er geen evenwicht – alleen de eeuwige strijd tussen stralende kracht en duisternis. Uit een geweldige explosie van een oeroude ster ontstond uiteindelijk Astraelith. Haar lichaam vormde zich uit stralend sterrenstof, haar geest uit pure kosmische energie. Met haar geboorte begon de hemel zich te ordenen. Sterren vonden stabiele banen, melkwegen groeiden en het licht kreeg voor het eerst een beschermende kracht tegen de leegte. Maar in de schaduw van het universum loerden wezens die van het licht zelf leefden. Deze oeroude schepsels, door latere beschavingen sterrenverslinders genoemd, trokken door het heelal en verslonden hele stersystemen. Overal waar ze opdoken, bleef alleen koude duisternis achter. Astraelith stelde zich hen te gijgen. Ze vormde het licht van de sterren tot machtige energieën en voerde een lange kosmische strijd tegen de verslinders. Legenden beweren dat veel sterrenbeelden zijn ontstaan uit de sporen van deze slagten. Uiteindelijk slaagde ze erin om de machtigste van deze wezens naar de diepe tussenruimtes van het universum te verbannen. De overwinning had echter een prijs. Een deel van haar essentie verspreidde zich over de hele hemel. Sindsdien leeft Astraelith niet alleen als één afzonderlijke gestalte verder, maar ook in het licht van elke ster. Elke ster draagt een kleine vonk van haar macht. Daarom geloven vele volkeren van verschillende werelden: Als een vallende ster over de hemel trekt, is het Astraelith, die waakt over het universum en eraan herinnert dat zelfs in de diepste duisternis altijd een licht bestaat.